Eet je omdat je honger hebt, of omdat je iets voelt?
We eten lang niet altijd omdat ons lichaam voeding nodig heeft. Stress, vermoeidheid, verveling, onzekerheid of verdriet kunnen ervoor zorgen dat we naar eten grijpen.
Dat is menselijk. Wanneer eten echter steeds vaker een automatische reactie wordt op emoties, kan het waardevol zijn om te onderzoeken wat er achter dat eetgedrag zit.
Soms eten we niet vanuit lichamelijke honger, maar omdat we ons onrustig, moe, onzeker, geïrriteerd of verdrietig voelen. Ook verveling, gezelligheid of blijdschap kunnen aanleiding geven om te eten.
Op het moment zelf kan eten troost of ontspanning bieden. Achteraf volgen echter soms frustratie, schuldgevoelens of de vraag: “Waarom heb ik dit nu weer gedaan?”
Tijdens de begeleiding gaan we zonder oordeel op zoek naar de situaties en emoties die jouw eetgedrag beïnvloeden en werken we aan manieren om daar anders mee om te gaan.
Hoe pakken we dit aan?Emo-eten doorbreken begint bij inzicht. Samen onderzoeken we welke momenten, gedachten en gevoelens bij jou aanleiding geven om te eten zonder dat er lichamelijke honger is.
Vervolgens zoeken we naar strategieën die bij jou passen. Zo leer je stap voor stap anders omgaan met moeilijke momenten en wordt eten minder vanzelfsprekend de oplossing voor wat je voelt.
Het uiteindelijke doel is een meer harmonieuze en ontspannen relatie met eten, zonder voortdurend bezig te zijn met schuldgevoelens, regels of controle.
Ontdek welke situaties, gevoelens en gedachten jouw eetgedrag beïnvloeden.
Leer het verschil herkennen tussen lichamelijke honger en eten vanuit emoties.
We zoeken samen naar strategieën die je kunt inzetten wanneer emoties je eetgedrag sturen.
Stap voor stap werk je aan andere reacties en een gezondere relatie met voeding.
Emo-eten ziet er niet bij iedereen hetzelfde uit. Het kan bijvoorbeeld voorkomen op momenten waarop je behoefte hebt aan troost, afleiding of ontspanning.
Je grijpt naar eten wanneer je gespannen bent of wanneer je hoofd maar blijft doorgaan.
Na een zware dag wordt eten een manier om jezelf te belonen of even tot rust te komen.
Je merkt dat je gaat eten zonder echte honger, simpelweg omdat er weinig anders te doen is.
Eten geeft tijdelijk een prettig gevoel wanneer je verdrietig, onzeker of geïrriteerd bent.
Wanneer emotioneel eten een automatisme wordt, kan er een moeilijke cirkel ontstaan. Je eet om je tijdelijk beter te voelen, maar voelt je achteraf misschien schuldig of ontevreden.
Tijdens de begeleiding werken we eraan om die cirkel te herkennen en stap voor stap te doorbreken.
“Waarom heb ik dit nu weer gedaan?”
In plaats van jezelf die vraag verwijtend te stellen, kunnen we ze gebruiken om te ontdekken wat er werkelijk gebeurde. Begrijpen waarom je eet, is een belangrijke stap om er anders mee te leren omgaan.